Svo er ég að byrja aftur á Grensás að hreyfa mig og ætla jafnvel að fara að byrja að kíkja á Hlutverkasetur, svo verður það Reykjalundur í lok ágúst, þannig að það er nóg að gera, sem er bara gott...

Kveðja, Dísa

Kveðja, Dísa

En nú er að koma að því að HM í handbolta byrji hjá Íslenska liðinu, við eigum að mæta Ungverjalandi í dag og ég er að springa úr spennu ég hlakka svo til. Ég er bjartsýn af því að við eigum fanta góða stráka þarna úti og ég býst við góðum leikjum, þetta er allavega góð skemmtun og ég vona bara að þeir nái að standa sig.

Ég segi bless í bili
Kveðja, Dísa

Enginn veit nákvæmlega af hverju við þurfum að sofa og eyða þannig þriðjungi ævinnar í svefn. En það er samt forsenda þess að lifa góðu lífi, geta verið hress yfir daginn og funkerað vel. Veruleg syfja, óþreyja, skert athygli, sinnuleysi, áhugaleysi og dómgreindarskortur eru einkenni sem koma ef maður sefur bara örfáa tíma á nóttu. Flestir hafa prófað það að vera svefnlaus einhvern tíma á ævinni og sumir verða fyrir alvarlegum truflunum sem eru aðallega fólgnar í því að fólk sofnar seint, aðallega útaf kvíða. Svo getur fólk líka vaknað of snemma en það tengist oft þunglyndi. Það er talkð eðlilegt að fólk sofni innan 15 mínútna eftir að það fer upp í rúm og lokar augunum, svo er líka eðlilegt að vakna 3-4 sinnum á nóttu.

Eðlilegur svefn skiptist í tvo flokka, NREM (non-rapid eye movement) og svo hinsvegar REM (rapind eye movement). Svo er NREM skipt í fjögur stig, en REM ekki. Ég ætla ekki að telja upp þessi stig en það tekur langan tíma að útskýra þau.

Flokkun svefntruflana:
1. Almennar svefntruflanir
2. Svefnlæti
3. Truflanir á dægurlotum svefns
4. Svefntruflanir vegna andlegra eða líkamlegra sjúkdóma

Til almennra svefntruflana teljast svefnleysi, streitusvefnleysi, svefnhöfnun, svefnröskun, svefntruflanir vegna óhollustu og svefntruflun vegna röskunar á svefnvenjum. Svefnsækni er líka eitt og það er þegar fólk er oft mjög þreytt þrátt fyrir venjulegan nætursvefn. Drómasýki eða narcolepsy er eitthvað sem margir hafa heyrt um eða það er mjög sjaldgæf truflun. Svo er það kæfisvefn

Svefnlæti eða óróleiki í svefni er mun algengari hjá börnum frekar en fullorðnum. Það er meðal annars trufluð vöknun, svefnganga, svefnkvíði, svefnhreyfingar, svefntal, tanngnístur og svefnþvaglát sem er nær eingöngu hjá börnum og heilaskertu fólki.

Svefntruflanir á dægurlotum svefns. Röskun á svefn- og vökuvenjum, eins og þekkist í ferðalögum, eða vinnur vaktavinnu. Sumir bara þola ekki slíkt. Dægurlotutruflun er röskun á miðtaugakerfi og snýst aðallega um það að "sjúklingarnir" þurfi meiri svefn en aðrir og geta sofið meira en sólarhring.

Sventruflanir vegna andlegra og líkamlegra sjúkdóma. Svefntruflanir vegna andlegra sjúkdóma eru mjög algengar meðal sjúklinga sem líða af geðrofi, svo sem geðklofa eða þunglyndi, örlyndi, lystarstoli, kvíða og áfengissjúkdómum. Sjúklingar sem þjást af geðklofa hafa tilhneigingu til að sofa á daginn og vaka á nóttunni en sjúklingar sem þjást af kvíða eiga þá frekar erfitt með að sofna og hrökka oft upp. En svefntruflanir vegna líkamlegra sjúkdóma eins og taugasjúkdómum eins og hrörnunarsjúkdómum, parkinsonsveiki og fleiru, getur fylgt vaxandi svefnþörf og truflun á dægurlotum. Svipað má segja um sjúklinga sem líða af þvageitrun, skjaldkirtilssjúkdómum ofl. Andþyngsli geta verið vegna ýmis konar lungnasjúkdómum. Hvers konar verkir og önnur líkamleg vanlíðan truflar líka svefn.

Jámm, svo er nú það, ég vildi að ég vissi hvað ég á að gera til að geta sofið, því svefnleysi er þreytandi :p
Það er ekki heilsusamlegt að sofa bara 2-3 tíma á nóttu margar nætur í röð. Ég var samt heppin á laugardaginn að ég gat sofið alveg heila nótt sem var alveg æðislegt, en svo heldur þetta áfram. Þetta er bara soldið skrýtið þar sem ég gat sofið heilu sólarhringana þegar ég var unglingur, en eftir að ég veiktist á geði hefur svefninn verið stórt vandamál, samt er ég á hellingi af svefn- og róandi lyfjum sem eiga að hjálpa mér og þau gera það oft, bara ekki nógu lengi.

bið að heilsa í bili
Kveðja, Dísa

Annars hef ég lítið verið að gera undanfarið, ég er búin að vera með leiðinlega kvefpest og hnerra eins og ég fái borgað fyrir það, annars er ég góð. Ég hef mætt í iðjuþjálfun einu sinni í vikunni (á að vera tvisvar), en ég var bara of slöpp til að mæta hitt skiptið.

Ég er núna heima hjá mömmu og pabba, ætla að gista af því að ég var að horfa á landsleikinn (sem var algjört æði) og svo horfðum við á Útsvar, svo þetta er gott sjónvarpskvöld. Býst við að ég setji einhverja DVD á eftir eða horfa á prison break sem ég er orðin sjúklega spennt yfir, hef horft á 18 þætti á 3 sólarhringum, hef svosem ekkert annað að gera...

Ég er mjög ánægð með frammistöðu strákanna okkar í kvöld, þeir voru með yfirhöndina mest allan leikinn gegn þýskurunum og ég vona að það fari þannig líka á morgun. Gott að sjá Guðjón Val aftur, þó ég sakni Loga soldið, svo stóð Alex sig rosalega vel en enginn stóð þar sem Óli hafði hælana, ég get ekki annað en kviði fyrir því þegar Óli hættir í landsliðinu, hann er svo góður fyrirliði og góð fyrirmynd fyrir bæði ungu strákan í liðinu og svo bara utan vallarins líka. Þeir eiga sko alveg skilið að komið sé fram við þá eins og rokkstjörnur...

En, ég ætla að kveðja í bili, takk fyrir mig í dag

Kveðja, Dísa

Jæja, í gær útskrifaðist ég af deildinni og ég er mjög fegin, ekki að það hafi verið vont að vera þar, ég var veik og þurfti þess en það er oftast mikill léttir að útskrifast, fá þá staðfestingu að ég sé ekki vera veik lengur. Annars er alveg yndislegt fólk sem vinnur á þessari deild, sama hvað sumir segja og finnst mér það bara óþakklæti að segja annað. Mér hefur líka bara liðið ágætlega undanfarið, þó það komi erfiðir tímar á milli, þá lagast það fljótt. Ég ætla ekki að skrifa mikið núna, heldur seinna. Vildi bara óska þeim sem þetta lesa velfarnaðar á nýju ári og þakka liðið

Kveðja, Dísa

En það sem angrar mig mest eru skapsveiflurnar sem ég fer í gegnum. Eina stundina er allt í lagi, og aðra er ég langt niðri, eða jafnvel uppi, þó það gerist mjög sjaldan. Undanfarnar vikur hef ég verið á miðlínunni en þó hægt og rólega á niðurleið. Ég veit ekki af hverju, mig grunar að það séu allar þessar áhyggjur sem ég hef. Útaf bílaláninu sem ég fékk svo ekki, borga alla reikninga og eiga 30.000 eftir til að lifa af út mánuðinn sem 3 afmælum... vita ekki um liðveisluna sem ég átti að fá, vita ekki hvort ég fái lán fyrir nýju rúmi og svo margt annað. Það þarf svo lítið til að triggera niðursveiflu hjá mér og núna er þetta allt sem hjálpar ekki til við að halda geðheilsunni. Þunglyndið er að verða frekar mikið og kvíðinn enn verri. Svo er það þetta mál með að vera ein, ég get það varla þegar mér líður svona. Hefði ég átt að fara á sambýli? Ég efast það samt, mér hefði heldur ekki liðið vel með ókunnugum. Ég vildi óska að ég fengi liðveislu sem kæmi til mín á kvöldin bara til að tékka á mér, en ég held að liðveislur komi frekar á morgnana, ekki samt að ég hafi hugmynd um það. Það er einn af mestum kvíðunum, að vera ein, og svo fjármálaáhyggjur. Þetta hjálpast allt að greinilega.

Það er líka flókið að vita ekki hvort það er borderline personality röskunin eða geðhvörfin sem er að láta vita af sér, bæði hafa með þunglyndið að gera.
En jæja, sama hvort er, þá líður mér eins og mér líður og maður getur ekkert gert nema bíða og vona að það lagist.

Mér finnst vanta stað þar sem einmana fólk gæti farið og dundað sér með hinum einmana, eitthvað sem er opið um kvöld og helgar. Í staðinn hangir maður einn heima hjá sér, aleinn, leiðist og það fer út í það að líða mjög illa og hver veit hvað maður gerir þá. Ég tek það fram að ég er ekki í neinum sjálfsskaða pælingum. En svona nokkuð gæti hjálpað til... félagsheimili fyrir einmana fólk. Ég veit að þau eru til hérna í Reykjavík, en þau eru bara opin á daginn, virka daga, það er lítið í boði á kvöldin og um helgar. Jæja, best að reyna að sofa soldið...